Skip to content

Polish Czech English French German Greek Japanese Russian Spanish Ukrainian

Art 72 - Informacje

 

OBJAŚNIENIE DOT. ART. 72:

Art. 72.1 Jeżeli osoba uzależniona lub używająca substancje psychoaktywne szkodliwie, której zarzucono popełnienie przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, podda się leczeniu lub rehabilitacji lub udziałowi w programie edukacyjno-profilaktycznym albo profilaktyczno-leczniczym prowadzonym przez zakład opieki zdrowotnej lub inny podmiot działający w ochronie zdrowia, prokurator może zawiesić postępowanie do czasu zakończenia leczenia, rehabilitacji lub udziału w programie.

(ust. 4) Zastosowaniu warunkowego umorzenia postępowania nie stoi na przeszkodzie uprzednia karalność sprawcy.

Instytucja zawieszenia postępowania z art. 72 ustawy jest bardzo dobrym rozwiązaniem prawnym, ponieważ pozwala na skierowanie użytkownika narkotyków do odpowiedniego programu leczniczego lub profilaktycznego bez konieczności wcześniejszego skazywania takiej osoby. Innymi słowy, osoba, która trafia do programu terapeutycznego i jej sprawy potoczą się dobrze – nie zostaje ukarana, nie otrzymuje żadnego wyroku i ma „czystą kartotekę”.

Jest to rozwiązanie które: (1) może pozwolić uniknąć wyroku, a nawet odsiadki, (2) może spowodować zaniechanie lub ograniczenie przyjmowania narkotyków. 

WOBEC KOGO ART. 72 MA ZASTOSOWANIE?

Wobec każdego, kto był lub jest konsumentem narkotyków. Mechanizm z art. 72 może być zastosowany obecnie nie tylko w stosunku do osób uzależnionych od środków odurzających, ale także osób używających substancji psychoaktywnych szkodliwie. Z całą pewnością, artykuł 72 ma zastosowanie również wobec osób, które okazjonalnie lub eksperymentalnie używają narkotyków: jeśli ktoś popada w konflikt z prawem, to trudno jest wykluczyć, że używanie substancji psychoaktywnych nie miało jakiegoś z tym związku, a wtedy, gdy sprawa dotyczy np. posiadania narkotyków – ten związek wydaje się dość oczywisty.

SPRAWCY JAKICH PRZESTĘPSTW MOGĄ BYĆ OBJĘCI ART. 72?

W przypadku uregulowanym w art. 72 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii można zastosować do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Nie charakter przestępstwa, ale osoba podejrzanego/sprawcy ma tu decydującą rolę. W praktyce jednak okazuje się, że sprawy te najczęściej dotyczą przestępstwa związanego z posiadaniem narkotyków. Z dobrodziejstwa art. 72 mogą korzystać także osoby uprzednio karane. To stanowi ważną zaletę tego przepisu, szczególnie w grupie uzależnionych, gdzie często mamy do czynienia z osobami „po wyrokach”. 

CZY W GRĘ WCHODZI TYLKO PODDANIE SIĘ LECZENIU?

Nie koniecznie. O tym decyduje diagnoza czy podejrzany/sprawca jest osobą uzależnioną od narkotyków czy też nie. Warunkiem zastosowania zawieszenia postępowania przez prokuratora jest podjęcie uczestnictwa w programie edukacyjno-profilaktycznym (dotyczy osób używających substancji psychoaktywnych szkodliwie) lub profilaktyczno-leczniczym (dotyczy osób uzależnionych). W takiej sytuacji prokurator może zawiesić postępowanie do czasu zakończenia leczenia.

JAK DŁUGO TRWA STAN „LIMBO”?

Ustawa nie podaje maksymalnego okresu, na jaki postępowanie można zawiesić. Po zakończeniu leczenia, prokurator, uwzględniając jego wyniki, postanawia o dalszym prowadzeniu postępowania albo występuje do sądu z wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania. 

KIEDY NAJPÓŹNIEJ WNIOSEK POWINIEN ZOSTAĆ ZŁOŻONY?

Zawieszenie postępowania karnego jest możliwe również na etapie postępowania sądowego (czyli już po skierowaniu aktu oskarżenia do sądu) aż do zamknięcia przewodu sądowego. Mówi o tym art. 73 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W praktyce oznacza to, że wniosek o zastosowanie art. 72 można złożyć najpóźniej podczas rozprawy (a jeśli nie zapadnie wyrok – można taki wniosek wnieść na kolejnej rozprawie).

 

 

by Gość

marzec 10th, 2014

glqxz9283 sfy39587stf01